Onze meest spraakmakende zaken van 2025

Soms krijg je een dossier op je bureau en denk je:

dit verzin je niet.

Dit jaar hadden we er daar een paar van. Zaken waar wij als advocatenkantoor nét even verder moesten kijken dan de standaardcasus.

Een greep uit de meest spraakmakende zaken van dit jaar:

Ontslag op staande voet na een relatie tussen werknemer en patiënt

Werkgever kwam erachter dat zijn werknemer een geheime relatie had met een oudere zorgbehoevende patiënt van werkgever die door werknemer werd verzorgd. Dit terwijl werknemer zelf een partner en kinderen had. Ondanks ernstig grensoverschrijdend gedrag, had werkgever uit hoofde van “goed werkgeverschap” werknemer slechts een waarschuwing gegeven en de zorgrelatie met deze patiënt beëindigd. Daarop heeft de patiënt werkgever ervan in kennis gesteld dat werknemer ook gelden van hem heeft aangenomen, terwijl werknemer dit eerder, na navraag door werkgever, had ontkend. Deze leugen werd haar fataal nu het ontslag op staande voet daar direct op volgde. Werknemer heeft daarmee het vertrouwen van werkgever ernstig beschadigd, zodat verdere voortzetting van het dienstverband niet meer mogelijk bleek.

De cliënt die beslag wilde leggen op het lichaam van een overledene

Wat doe je als de laatste wens van je moeder – begraven worden – wordt genegeerd en familie haar toch wilt laten cremeren, terwijl jij als erfgenaam buitenspel wordt gezet? Is het in dat geval mogelijk om beslag te leggen op het lichaam van de overledene? Opmerkelijk maar waar: een lichaam / stoffelijk overschot van een overledene kwalificeert als een zaak zodat hier ook beslag op kan worden gelegd. Er kan overigens ook beslag worden gelegd op de as van een overledene, indien deze al is gecremeerd. In deze zaak heeft er uiteindelijk alsnog een mooie uitvaart plaatsgevonden waarbij moeder, conform haar wens, is begraven.

De werknemer die achter de rug van het bedrijf van werkgever om een complete verbouwing aanging, en deze vervolgens ook nog eens volledig verpestte

Vol verbazing werd onze cliënte gedagvaard waarbij bleek dat een werknemer zich had voorgedaan als bevoegde althans gevolgmatigde van werkgever voor het aannemen van werk. Dat werk had werknemer buiten medeweten van werkgever aangenomen en niet goed uitgevoerd en de betalingen voor de uitvoering van het werk waren ook niet aan werkgever maar aan werknemer rechtstreeks betaald. Werkgever was dan ook geheel niet bekend met dit project en deze opdrachtgevers. Kan werkgever dan wel aangesproken worden voor de schade en hoe heeft werknemer zich voor kunnen doen als bevoegde persoon? Deze zaak is voorlopig nog niet afgedaan.

De cliënte die jarenlang haar hart en ziel in een wetenschappelijk onderzoek stopte, om er vervolgens iemand anders mee te zien weglopen op nationale televisie

Een wetenschapster - in een dominant mannelijke wereld - die zich al jaren hard maakt voor haar onderzoek ziet op nationale televisie haar onderzoek gepresenteerd worden door een mannelijke concullega waar zij voorheen mee heeft samengewerkt. Nu is ‘samenwerking’ hierin eigenlijk al een te groot woord - hij was het verkoopgezicht, zij het brein achter het onderzoek. Het is eigenlijk hét schoolvoorbeeld van de ongelijkheid en oneerlijkheid van de positie tussen de man en de vrouw, die we helaas vandaag de dag nog op zoveel vlakken van onze samenleving tegenkomen. En wat in deze zaak misschien nog wel het ergste is, is het feit dat haar onderzoek door de onkunde van de man op onjuiste wijze wordt gepresenteerd aan het publiek, het publiek werd op onjuiste wijze geïnformeerd. Samen zijn we met partijen in gesprek gegaan om hier op minnelijke wijze uit te komen.

De werknemer die deed alsof er een containerdeur van tientallen kilo’s op hem was gevallen, die vervolgens door zijn eigen vrouw werd verraden

Een ernstig arbeidsongeval met heftige gevolgen, of toch niet? Een medewerker start een procedure tegen zijn werkgever omdat hij kennelijk een zwaar arbeidsongeval zou hebben gehad door de val van een containerdeur, waardoor hij zelf ook flink ten val zou zijn gekomen. De medewerker eist hiervoor een fikse schadevergoeding. In beginsel is dit geen vreemde casus, maar toch zat er een luchtje aan - de door werknemer opgesomde klachten kwamen namelijk helemaal niet overeen met het type klachten die men zou verwachten bij dit heftige bedrijfsongeval. Wat blijkt nu later, de man heeft weliswaar een (veel minder heftig) arbeidsongeval gehad, maar heeft dit veel ernstiger en groter doen lijken om zo een grote schadevergoeding te kunnen innen. De medewerker wilde hier dus simpelweg een slaatje uitslaan, over de rug van zijn werkgever. Gelukkig was daar zijn vrouw - aan wiens geweten het inmiddels ook enorm begon te knagen - die het echte verhaal naar buiten heeft gebracht. Zij vertelde dat deze handelswijze absoluut niet past binnen haar normen en waarden, en daarom eerlijkheidshalve het hele verhaal aan ons heeft uitgelegd.

Ziek na vertrek: UWV legt eerste ziektedag ineens maanden terug

Een werknemer ging netjes met een vaststellingsovereenkomst uit dienst bij onze cliënte. Eind maart 2023 werd de overeenkomst getekend, per 1 april 2023 werd hij vrijgesteld van werk en per 1 mei 2023 eindigde het dienstverband. Daarna vroeg hij een WW-uitkering aan, die ook werd toegekend en enkele maanden werd uitbetaald. Bij een eerste gesprek met het UWV in juli 2024 gaf de werknemer aan zich mentaal ziek te voelen. Het UWV suggereerde vervolgens dat hij mogelijk al ziek was bij het einde van het dienstverband. Dat zou grote gevolgen hebben: onze cliënte is eigenrisicodrager en zou daardoor de Ziektewetuitkering moeten betalen. Het bleef daar niet bij. In een daaropvolgende beslissing legde het UWV de eerste ziektedag zelfs terug naar januari 2023, toen de werknemer nog gewoon werkte! De enige onderbouwing: een brief van de huisarts waarin stond dat de werknemer toen langs was geweest en medicatie had gekregen. Maar hoe kom je van één huisartsbezoek tot een onafgebroken ziekteperiode van maanden? En als de werknemer daadwerkelijk ziek was bij uitdiensttreding, heeft hij dan geen benadelingshandeling gepleegd door afstand te doen van loon en een uitkering aan te vragen? Deze vragen stonden centraal in de beroepsprocedure. Tijdens de zitting leek de rechter dezelfde twijfels te hebben. Het is nu wachten op de uitspraak.

Een boekhouder die cliënte van de een op de andere dag in de steek liet en met de noorderzon naar Spanje vertrok

Stel je voor: je bent al jaren klant bij dezelfde boekhouder. De samenwerking verloopt prima, totdat er steeds meer fouten worden gemaakt. Je besluit over te stappen en vraagt je oude boekhouder om de administratie over te dragen, of in elk geval de inloggegevens te verstrekken. Dan volgt complete radiostilte. Geen reactie op mails, appjes of telefoontjes. Ondertussen lopen jouw verplichtingen gewoon door en omdat je geen toegang hebt tot je administratie, krijg je te maken met dwangsommen en problemen van alle kanten. Na enig speurwerk blijkt wat er aan de hand is: de boekhouder is van de ene op de andere dag naar Spanje vertrokken. Een procedure volgt. Zoals verwacht verschijnt de boekhouder niet en de rechter veroordeelt hem tot het verstrekken van de inlog- en boekhoudgegevens op straffe van een dwangsom. Maar zelfs dat vonnis brengt tot nu toe geen beweging in de zaak. Wordt vervolgd.

We hebben ons in ieder geval niet verveeld dit jaar! Op naar een mooi en succesvol 2026 met hopelijk nog veel meer spraakmakende zaken!