Oeps, secondelijm op de nieuwe tafel. Betaalt de All-Risk verzekeraar?
- Apr 21
- 2 min read
Een creatief middagje thuis kan onverwacht dure gevolgen hebben. Dat bleek toen een knutselproject voor carnaval eindigde met onuitwisbare secondelijmvlekken op twee nieuwe tafels, goed voor een schadepost van ruim dertienhonderd euro. De consument ging er vanuit dat de All-Risk inboedelverzekering dit onvoorziene ongelukje wel zou dekken. De verzekeraar zag dat echter anders en wees de claim af, waarna de zaak op het bureau van de Geschillencommissie van het Kifid (Uitspraak 2024-1064) belandde.
De discussie spitste zich toe op de interpretatie van het begrip 'gebruik'. De polisvoorwaarden sloten schade door al dan niet verkeerd gebruik van de inboedel namelijk expliciet uit. Volgens de consument was hier sprake van pure pech; het onbedoeld doorlekken van lijm door een kledingstuk maakt een eettafel nog geen werkbank. De verzekeraar stelde zich echter op het standpunt dat de tafel wel degelijk bewust werd ingezet als ondergrond voor een risicovolle activiteit. Daarmee viel de situatie volgens hen precies onder de uitsluiting in de voorwaarden.
De Geschillencommissie oordeelde als volgt. Omdat het om standaardvoorwaarden ging waarover niet was onderhandeld, is bepalend hoe een gemiddelde consument de uitsluitingstekst zou opvatten. De commissie oordeelde dat de uitsluiting voldoende helder was: wie zijn meubels gebruikt op een manier die extra risico met zich meebrengt, draagt dat risico in principe zelf. De consument probeerde zich nog te beroepen op de wettelijke regel dat onduidelijke voorwaarden in het voordeel van de klant moeten worden uitgelegd (artikel 6:238 lid 2 BW). De commissie ging daar niet in mee. Van onduidelijkheid was in deze tekst simpelweg geen sprake, dus deze regel bood hier geen uitkomst.
Doorslaggevend in de beoordeling was bovendien een concreet voorbeeld dat de verzekeraar in de polis had opgenomen. Daarin werd de vergelijking getrokken met een brandvlek die ontstaat wanneer een bank als strijkplank wordt gebruikt. De commissie oordeelde dat knutselen met bijtende stoffen aan de eettafel daarmee vergelijkbaar is: het meubelstuk wordt bewust ingezet voor een ander doel dan regulier gebruik. Dat het daadwerkelijke morsen van de lijm onbedoeld was, doet daar juridisch gezien niet aan af. De afwijzing van de claim bleef dan ook in stand.
Deze uitspraak is een praktische herinnering dat het stempel 'All-Risk' geen absolute garantie is voor dekking. Voor cliënten is het verstandig om stil te staan bij wat een polis precies onder 'gebruik' verstaat. Eten aan de eettafel is uiteraard verzekerd, maar het meubelstuk inzetten als hobbywerkplek kan zomaar buiten de dekking vallen. Voor juristen laat deze zaak goed zien hoe belangrijk specifieke praktijkvoorbeelden in polisvoorwaarden zijn bij het beslechten van een interpretatiegeschil. Een extra dik tafelzeil is bij het volgende knutselproject in ieder geval geen overbodige luxe.
Comments